掉马1.2

看着我。)

    &esp;&esp;他重新拿起手机,凑近摄像头,让自己的脸填满她的屏幕。他的眼神深邃得能把人吸进去。

    &esp;&esp;you&esp;owe&esp;&esp;do&esp;you&esp;understand?

    &esp;&esp;(你欠我的。明白吗?)

    &esp;&esp;fro&esp;now&esp;on,&esp;you&esp;don&039;t&esp;hang&esp;up&esp;until&esp;i&esp;say&esp;&esp;you&esp;don&039;t&esp;ute&esp;yourself&esp;until&esp;i&esp;say&esp;&esp;and&esp;you&esp;certaly&esp;do&esp;not&esp;wear&esp;that&esp;dress&esp;for&esp;anyone&esp;else

    &esp;&esp;(从现在开始,我不说挂,你不许挂。我不说静音,你不许静音。还有,绝对不许穿那条裙子给别人看。)

    &esp;&esp;now,&esp;s&esp;cryg&esp;open&esp;your&esp;outh&esp;say&esp;‘yes,&esp;arthur’

    &esp;&esp;(现在,别哭了。张嘴。说‘是的,arthur’。)

    &esp;&esp;——do属性大爆发!


    【1】【2】【3】【4】
  • 上一章

  • 返回目录

  • 加入书签

  • 下一章